Nicat tapmaq üçün bu 4 yolu bilmək lazımdır.
Quani-Kəim səma kitaı olaaq insanın təkamül və hidayət yolunu müəyyən edi. Quan izləə ya iaşa və ya dolayı yollala haqq yolunu tanıdı. /əs Quanın nəzəində kimlə nicat tapmışdı? / /1. Allah Təala və Peyğəməə (s) iman gətiənlə. Allah “Səff” suəsində uyuu “Ey iman gətiənlə, sizə elə i ticaət (yolu) göstəimmi ki, sizi ağılı əzadan qutasın? Allah və Onun əsuluna iman gətiin və Allah yolunda mallaınızla və canlaınızla cihad edin. Əgə ilsəniz, (iman və cihad) sizin üçün daha xeyilidi”. (“Səff” 10-11). İslamın nəzəinə göə hə kim Allaha və Peyğəməə (s) iman gətiməzsə, ehiştə getməz. Hətta ehiştin iyini elə hiss etməz. Lakin dildə sadəcə “Allahu Əkə” deməklə müsəlman olmaq olmaz. Mömin o kəsdi ki, həm iman gətiə və həm də saleh əməl yeinə yetiə. İmanı, onun həyatının hə i sahəsinə təsi qoya. / /2. Allah yolunda cihad etmək. “Allah yolunda mallaınızla və canlaınızla cihad edin”. (“Səff” 11). Cihad sözünün ümumu və xüsusi mənalaı vadı. Ümumi mənada səy, çalışma, əziyyətləə səi etmək şamil olu. Lakin cihadın ən ali dəəcəsi Allah yolunda şəhid olmaqdı. / /3. Təqva. “Sona (etiqad və əməlləində) təqvalı olmuş kəsləi (oa düşməkdən və ya daxil olduqdan sona) qutaacaq, zalımlaı isə(əzaın çoxluğundan) diz üstə düşdükləi halda oada oşlayacağıq”. (“Məyəm” 72). Səadətə çatmağın yollaından ii təqvadı. İslam dini nəfsi islah etmək haqqında çox sayda göstəişlə vemişdi. uh və canı pak etmək gözəl və əyənilən sifətləin inkişaf etməsinə səə ola. Ona göə də Allah uyuu “Nəfsini (etiqad və əxlaq kamallaında) təkamülə çatdıan və (fiki və nəfs pislikləindən) onu təmizləyən kəs şühəsiz, nicat tapmışdı!”. (“Şəms” 9). / /4. Əhli-eyt (ə) davamçılaı. O kəslə ki, vilayəti qəul edə, onlaın adıcılı ola, nicat tapala. Ədüəhman ini Səməə nəql edi ki, Həzət Peyğməə (s) dedim ki, məni düz yola hidayət et. uyudu “Ey Səməənin oğlu! O zaman ki, nəfsani istəkləin müxtəlif və nəzələin dağınıq oldu, Əli ini Əutaliin (ə) xidmətçisi ol ki, o, İmamdı. Sizin üzəinizdə olan xəlifədi. Məndən sona o, haqla atili ayıd edəndi. Hə kim ondan souşa, o, cava veə. Hə kim onun adınca ola, o, yol göstəə. Hə kim ondan yol göstəməsini istəyə, onu tapa. Hə kim ondan hidayət istəyə, hidayət ola. Hə kim ona pənah apaa, onu ahat edə. Hə kim onun ətəyinə çəng vua, nicat veə. Hə kim ona iqtida edə, əhəlik edə...”. /Vilayəti qəul etmək kifayət deyildi, əməl də lazımdı. O kəs ki, əməldə İmamlaın (ə) adınca olmaz, necə vilayətə iddialı ola ilə? /Şəhid Mütəhhəi uyuu “ədəxtlikdən axı zamanlada məcələin fikiləi aşqa i liasda avam insanlaa nüfuz etmişdi. Avam Əhli-eyt (ə) davamçılaı elə güman edi ki, Əmiəl-mömininə (ə) dildə iman gətimək kifayət edi. Elə ililə ki, Əhli-eyt (ə) davamçılaının pis işləi və günahlaı ağışlanacaqdı”. /İmam Həsən Müctəa (ə) uyuu “izim davamçılaımız o kəslədi ki, izim işləimizə və izim qadağalaımıza iayət edələ. Ancaq onla izim davamçılaımızdı. Lakin o kəslə ki, Allahın onlaa vaci etdikləinə müxalifətlik edə, izim davamçılaımızdan deyildi”. /İmam Sadiq (ə) uyuu “izim davamçılaımızdan deyildi o kəslə ki, dildə izim davamçısımız olduğunu deyə, lakin əməl və əftaı izim əməlləimizə müxalif ola. izim davamçılaımız o kəslədi ki, dildə və üəkdə izimlə müvafiq ola. izim işləimizin adıcılı ola”.