İt nəcasətindən də pis olan şey nədir?

i gün i padşah vəziinə deyi “Sənin nəzəincə itin nəcisindən də pis i şey vadımı? Vəzi cava vemək üçün düşünü və padşahdan icazə alı ki, u suala cava tapmaq üçün ayıa çıxsın. Səhada çoana ast gəli və o, qoyunlaı otaıdı. Hal-əhvaldan sona çoanı xoş fikili i insan kimi göü. Şahın sualını ona vei. (Teyan) / /İmam Əli (ə) əziz alası İmam Həsən (ə) vasitəsilə əşəiyyətə elə tövsiyə edi “unu yəqin il ki, sən ütün azulaına çata ilməyəcəksən. Ölənə qədə çox yaşamayacaqsan. O kəsin yolunda gedisən ki, səndən əvvəl getmişdi. Ona göə də dünyanı ələ keçitməkdə sakit ol. Əldə etdikləini istifadə edən zaman yaxşı əməl et. Çünki, o qədə olu ki, dünya üçün edilən sonsuz səylə mal-dövlətin taac olması ilə sonlanmışdı. Hə səy edən də istədiyi uziyə çata ilməyəcəkdi. Nəfsini hə cü alçaqlıqladan saxla. axmayaaq ki, səni hədəfinə çatdıa. Qul olma, çünki Allah səni azad xəlq etmişdi. Şə vasitəsilə əldə edilən yaxşılıq yaxşılıq deyildi. O ahatlıq ki, çətinliklələ əldə edilə, ahatlıq deyildi”. / /İmam Əlinin (ə) u dəyəli kəlamlaı onu əyan edi ki, insan həyatda həqiqətləi göməyi acamalıdı. Həyat məsələləini idaə etməyə agahlığı olmalıdı. / /İmamın (ə) u kəlamlaından onu da aşa düşmək olu ki, o şey ki, həyat alansını poza ilə, u insanın dünyaya həiscəsinə olan əftaıdı. / /Təiidi ki, u cü insan tamahka i insana çevili və mal-dövlət əldə etmək üçün hə növ xalığa əl ata. Təcüə göstəi ki, dünyapəəst insanla həmişə səvətli və dünya sevənlələ əlaqə saxlayı. Onla gecə və gündüzləini u insanlaa xidmət etməyə səf edələ. Çünki mal-dövlətin işığı onlaı o qədə özünə cəl edi ki, sanki dünyada səvətdən aşqa dəyəli i şey yoxdu. / /İnsan əgə u cü yaşayasa, aı-həyası gedə. İmam Əlinin (ə) nəzəində o kəsin ki, aı-həyası getmişdi, onun dəyəi olmaz. Həzət Peyğəmə (s) u cü insanla haqda elə uyumuşdu “Hə kəs səvət sahii olan insana dünya tamahına göə hömət edəsə, ya onu sevəsə, Allah ona qəzələnə. O, atəşdə qızıl tautdakı Qaunun həmdəmi ola”. / /u məsələdə mühüm olan nöqtə odu ki, insana dünya həisliyi və tamahından nicat veə iləcək şey - dünyanın həqiqətinə diqqət etməkdi. İmam Əli (ə) dünyanı elə təsvi etmişdi “Dünya elə i evdi ki, Allah yanında dəyəsizdi. Onun halalı haamla, yaxşılığı pisliklə, həyatı ölümlə, şiinliyi acılıqla qaışmışdı. Allah onu dostlaı üçün seçməmişdi. Onu düşmənləə ağışlamağı da əsigəməmişdi. Dünyanın xeyi az, şəi hazı, mülki qaət edilmiş və aadlığı vianlığa üz tutmuşdu”. / /u kəlamladan gömək olu ki, insan dəqiq i mühasiə ilə dünya həqiqətləini aşa düşə ilə. Dünya una dəyməz ki, insan öz dəyəli ömünü ona quan vesin. Ancaq çox təəsüf ki, dünya həisliyi və tamahı dünyapəəstləin gözünü elə ko etmişdi ki, həqiqəti gömü, şəafət və öyüklükləini mal və mulk toplamaqda axtaala. Onla o qədə dünyaya aldanıla ki, sanki ölüm adlı i həqiqət yoxdu. Guya onla həmişə u dünyada qalıcıdıla. /Əgə iz insanlığın ən uca zivəsi olan izzət dalıncayıqsa, mal-dövlətə olan tamah əlimizi qısaltmalıyıq. Öz istəkləimizi ancaq Aləmləin Xaliqindən istəməliyik. Çünki ancaq O, hə şeyə qadidi və qüdəti ilə ütün çətinlikləi həll edə ilə. İmam Səccad (ə) uyuu “Mən ütün xeyləi insanlaın əlində olanlaa tamah göstəməkdən əl çəkməkdə göüəm. Hə şeydə insanlaa ümid etməməlidi. Hə i işi Allaha tapşımalıdı. Allah Təala onun hə işini yeinə yetiə”. /İndi isə qayıdaq əvvəldə şahın vediyi suala. O, çoana deyi ki, mən alim i insan axtaıam ki, şahın u sualına cava veə ilsin. Çoan deyi “Ey vəzi! Şahı və onun cavaını oş uax. Mən sənə aşqa i müjdə veiəm ki, çox mühümdü. il ki, u təpənin axasında öyük i xəzinə tapmışam. Gəl i yedə onu ələ keçiək və uada i qəs tikdiək. Odu toplayaq və şahı taxtından salaq. Sən şah ol və mən də vəzi”. Vəzi unlaı eşidən zaman ağlı aşından getdi, əl-ayağı i-iinə dolaşdı. O, dedi “Xəzinə haadadı? Gedək, onu mənə göstə”. Çoan dedi “u şətlə qəul ediəm ki, dilini üç dəfə mənim itimin nəcisinə sütəsən”. Vəzi tamahka olduğu üçün unu qəul edi və öz-özünə deyi “uada heç kim yoxdu ki, məni gösün. u işi göəcəyəm və o zaman ki, xəzinəni ələ keçitdim, çoandan intiqamımı alacağam və onu öldüəcəyəm”. Vəzi dilini itin nəcasətinə üç dəfə sütü və souşu “İndi de göüm, xəzinə haadadı?”. Çoan gülü və deyi “İndi qayıt və şaha de “O şey ki, it nəcisindən də çikindi - tamah və tamahkalıqdı””. /Deyele.og/