ÖLÜM ANINDA MƏLAİKƏ VƏ ŞEYTANLARIN İŞTİRAKI OLA BİLİRMİ?
Can veən insanı son anda da sapdımaq, azdımaq qəsdiylə şeytanla ona sol təəfdən yaxınlaşı. Məlaikələ isə sağ təəfdə hazı olula. Şeytanlaın işi həmişə adamlaı aldatmaqdı, xüsusilə can veən vaxtda, hətta imanlı adamlaın da imanlaını oğulamaq üçün çalışıla. Çünki səadət və ədəxtliyin mizanı işin son nəticəsidi. İnsan yaşadığı təzdə ölə və öldüyü təzdə də diilə. Hansı azulala ömü sümüsənsə, o azulala da öləsən. Əgə azun Əli (əleyhissalam)-ın cəmalını göməkdisə, munisin onun cəmalı ola. Yox əgə, azun həva-həvas (şəhvət, tamah və s.) olmuşdusa, o son anda da üzə çıxa. /Lakin, əimiz imanlı şəxsləi qouyacağını vəd etmişdi. Şeytan elə insanlaa yol tapmaz (14-cü suə, 32-ci ayə). Əu Zəkəiyya aziyə ölüm anında söylədilə “De, “la ilahə illəllah” (i Allahdan savayı heç i məud yoxdu). Dedi “Söyləmiəm.” Qəşş halına düşdü. Huşu aşına gələndə dedi “Gözləimin qaşısına i şəxs gəli deyidi ki, əgə xoşəxt olmaq istəyisənsə, de İsa Allahın oğludu. Cava vedim ki, deməəm. Sona çox isa edi “la ilahə illəlah” söylə, dedi. Cava vedim ki, sən istədiyin üçün deməəm. i silahlı gəli onu kənalaşdıdı. İndi isə həqq kəlmələini deyiəm.” Şəhadət kəlmələini dilinə gətii, dünyadan köçdü. Axı i ömü sədaqətlə vahid Allaha pəəstiş etmiş insana can veən halda şeytan necə qali gələ ilə?! Yox əgə ömü şeytanla yaxınlıqla ötmüşsə, həmin saatda da munisi şeytandı. /