İnsan həmİşə İbadətdə ola bilərmİ?

Dinimiz insanın ötəi duumda deyil, əsaslı suətdə öz həyatına yanaşmasını istəyi. Deyilənlədən i məhəət fəlsəfəsi önə çıxı ki, Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Ən yaxşı insan - iadətə aşiq olandı...” /İslamın nəzəində insanın Allahın azılığına səə olan hə i əməli iadətdən sayılı. İşləməkdə, ailə üzvləi ilə, dostlala, qohumlala, digə insanlala münasiətdə, vətəndaş mövqeyinin təzahüündə, elm oxumasında, təhsil almasında - hə i vəziyyətdə və zamanda insan əinin izayətini, azılığını əhə tutusa, iadət etmiş olu. /i də ki, dinimiz düşünülmüş, idaklı, şüulu, anlaqlı iadətİ istəyi insandan. Yoxsa tez şölələni, tez də sönə insan. Amma əgə insanın yanaşması məfkuəvi, əqidəvi olsa, onun əndəlik duumu, iadi duumu davamlı, əsaslı və dayanıqlı ola. / /u əlaqədə İmam Səccad (ə) uyuu “İdak və Allahı tanımaqla olan iadətdən aşqa i iadət yoxdu”. /Yəni dinimiz insanın təfəkkülə iadətini qəul edi. Təfəkküsüz iadət eləsindən sayılmaz. u məsələlə ilinməlidi, İslamı doqmatik, sxolastik təlim kimi təqdim etmək istəyənləin səyi faş olunmalıdı. Dinimizin hidayətedici nuu ütün əşəi şölələndiməlidi. Uca Allah u yolda hə i müsəlmana yadım etsin, inşəallah!